Terug
Er was eens een stout die geen compromis kende. Ver weg van brave blondjes en veilige tripels, dook Oblivion op uit de duisternis van de LOST‑ketels. Gebrouwen voor zij die liever verdwalen dan de weg terugvinden. Bij de eerste slok voelt het alsof je achterover valt in het niets, maar dan zacht. Mokka, geroosterde mout, een tikje bitterheid dat blijft hangen als een echo in een verlaten tunnel. Oblivion is geen bier dat je kiest, het kiest jou. En als het dat doet, is er geen weg meer terug
